Blog Hiroki Lead only

วันนี้อัลบัมที่ 5 วางแผงแล้วนะฮับ ไปถอยมาได้เลย ถ้ามีตังค์นะ 555

เมื่อกี้แวะ 7/11 เห็น เจสปาย ไม่ได้ซื้อมาชาติกว่าละ ก็นะ Lead ไม่ค่อยจะมีเลยอ่ะ เลยไม่ค่อยได้ซื้อ วันนี้เห็นบทสัมภาษณ์น่าสนใจ เลยอุอหนุนซะหน่อย ฮิโระน่ารักมากๆ ว่าแล้วไปอ่านบทสัมภาษณ์กันดีกว่า เผื่อใครไม่ได้ซื้อ หรือ ขาดตลาดไปแล้ว เหอๆ (ปล.เล่มนี้ เจร็อคเยอะจริง หน้าปก มิยาบิด้วย)

:Interview 1 News Album 5

@ เป็นออริจินอลอัลบัมที่ 5 แล้ว?

ใช่ครับ ห่างจากอัลบัมที่ 4 1 ปี กับ 7 เดือน (ละเอียดค่ะ) สำหรับผม นานมากเลยนะ (แต่ไงแฟนฮิโระรู้สึกมันเร็วจัง เงินหายไปจากกระเป๋าเร็วมาก) ช่วงที่ห่างไปปีหนึ่ง ผมก็นึกอยากจะออกอัลบัมแล้วนะ

ในอัลบัมหลากหลายมาก เรามีซิงเกิ้ลอย่าง Drive Alive แล้วก็ STAND UP! ด้วย พูดถึงอัลบัมนี้ ขอบเขตของงานเพลงกว้างกว่าอัลบัมที่แล้วเยอะ เราท้าทายกับการทำงานครั้งนี้มาก

@ เมื่อเทียบกับอัลบัมที่แล้ว อัลบัมนี้มีอะไรที่เห็นชัดๆ

อัลบัมที่แล้วเรารวมเพลงที่เราอยากร้อง แต่อัลบัมนี้ตรงกันข้าม ถ้าเราทำเพลงแบบนี้แล้วจะเป็นยังไงนะ ท้าทายดู

สรุปให้ชัดเจนก็คือ อัลบัมที่แล้วอยู่กับความมั่นใจ อัลบัมนี้อยู่กับความท้าทาย

เมื่อก่อนเพลงที่เราคิดว่า ไม่เหมาะกับ Lead เราไม่อยากร้อง แต่คราวนี้ลองดู ถ้าร้องเพลงที่ไม่เหมาะกับลีดจะเป็นยังไง (ลองร้องหมอลำดูมั้ยน้อง?) สนุกดีครับ (แหงละ หมอลำนะ เพลงสนุกใช้ได้นะ มีแร๊พด้วย หุหุ)

เฮ้อ วันนี้อัลบัมออกแล้ว ก็อย่าลืมอุดหนุนหนุ่มๆกันนะ โฆษณาซะเหนื่อย แต่ไม่ได้ค่าโฆษณาเลยแฮะ

:Interview 2 "4 ห้องหัวใจ มีไว้ให้เสียงเพลง"

@ เพลงที่ลีด แต่งเอาไว้ไปโชว์ในคอนฯครั้งแรก รู้สึกจะช่วงที่ออกงานเพลง BEAT MAGIC?

ครับ เมื่อ 3-4 ปีก่อน

ตอนนั้นไดเร็กเตอร์ถามลีด อยากลองแต่งคำร้องดูมั้ย? เราก็แต่งเพลงไปให้เค้าดู ผ่านนะ แต่สุดท้าย ก็ไม่ได้เอาลงในซีดี

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน เราแต่งเพลงด้วยความรู้สึกที่ว่า....ไม่รู้ว่างานเพลงจะใช้ได้ขนาดจะเอาไปปล่อยเป็นซิงเกิ้ลมั้ย

พอแต่งเสร็จ ทีมงานบอกว่าดี ใช้ได้ จะทำเป็นซิงเกิ้ลละ

ซึ่งเราไม่คิดว่า จะก้าวกระโดดขนาดนี้ เพราะปกติต้องค่อยเป็นค่้อยไป อาจจะเริ่มจากเพลงแถมก่อน แล้วถึงค่อยมาเป็นเพลงเอก รู้สึกตกใจเหมือนกันนะที่ข้ามขั้นแบบนี้

ครั้งนี้เค้าลงเครดิตตอนท้ายด้วยว่า ลีด เป็นผู้แต่งคำร้อง รู้สึกดีใจมาก (ค่ะ เจ๊ก็ดีใจ)

@ เพลง Stand Up สี่คนช่วยกันแต่ง เวลาแต่งกำหนดหัวข้อยังไง?

เราสี่คนประชุมกัน แล้วตกลงกันว่าอยากจะแต่งเพลงที่พูดถึงความเป็นเพื่อน ความสามัคคี

เราบอกความรู้สึกของตัวเอง บอกถึงคุณค่าของชีวิต เป้าหมายข้างหน้า

เรานัดคุยกันครั้งแรกที่บ้านของชินยะกับอากิระ

อาหารหลักช่วงนั้นคือ ทาโกยากิ 555

เราใช้เวลาแต่งเพลงประมาณสามวัน เวลานัดเจอ ก็มาเจอกันที่บ้านเป็นประจำ

พองานเสร็จ เราจะมารวมตัวกัน คุยกันประมาณ 3-4 ชั่วโมง จากนั้นต่างคนต่างแยกย้ายกลับไปเขียนงานที่ห้องของตัวเอง

รุ่งขึ้นก็เอาเพลงที่แต่ละคนเขียนมาดู แล้วก็ คุยกัน

สุดท้าย พอเข้าห้องอัด ในบางจุดที่คิดว่าน่าแก้ไข เราก็จะทำการแก้ไขกันอีกครั้ง

ท่อนโซโล่ ใครโซโล่ท่อนไหน ก็เขียนท่อนนั้น โซโล่เป็นอะไรที่ได้แสดงตัวตนมากที่สุด

ใช่ ชินยะรู้สึกได้เลย ถึงความรู้สึกที่อยากจะก้าวไปข้างหน้า ของฮิโระ สนุกสนานเบิกบานใจสุดๆ (ช่างขัดกันซะ แทนที่ลีเดอร์ จะรู้สึกอยากไปข้างหน้า กลับอารมณ์เบิกบานซะงั้น) ของเคตะเป็นแร๊พที่ไพเราะเพราะพริ้ง ส่วนของผมกลางๆนะ (ถึงว่าสิน้อง พี่ไม่ค่อยเห็นน้องร้องเท่าไหร่ มัวแต่ไปเป็นพระเอกละสิ)

@ ที่ว่า พอแยกย้ายเข้าห้อง แต่ละคนมีวิธีแต่งเพลงยังไง?

ของผมเวลาอยู่ในห้องน้ำ ความคิดจะพรั่งพรูมากๆ (ส่วนพี่ รู้สึกจะปลดปล่อยมากๆ อิอิ)

เวลานั้นไอเดียออกง่ายจริงๆ

ของผมเวลากลางคืนนอน พอตื่นเช้าขึ้นมาก็สามารถเขียนเพลงได้สบายๆเลย 555

สุดยอด 555

พูดเล่น อิอิ กว่าจะเขียนได้ยากลำบาก เหอๆ ผมคิดถึงความหลังไปเขียนไป คิดถึงสมัยเด็กๆ เอาช่วงเวลานั้นบวกความรู้สึกของตัวเอง ส่วนที่ผมได้รับมอบหมายมาก็คือแร๊พที่ต้องไพเราะเพราะพริ้ง ซึ่งภาษามันจะต้องดี คำจะต้องเข้ากับเมโลดี้ ยากมากๆ (ใครมอบหมายงานนี้ให้น้องชั้นนี่ เดี๋ยวพี่จัดการให้)

ของผมเวลาออกไปข้างนอก จะนึกคำร้องออก ฟังเพลงจากไอ้ป๊อด (ไอพอด) พอนึกคำร้องออกก็จะบันทึกไว้ในโทรศัพท์ ช่วงพักงานผมก็ฟังเพลง พอกลับบ้านก็จะเอามารวบรวมแก้ไขให้ลงตัวอีกครั้ง

เวลาออกไปข้างนอก คิดคำร้องออกจริงๆนะ (ตกลงจะข้างนอก หรือ ห้องน้ำ) ผมก็เหมือนกันจะบันทึกไว้ในโทรศัพท์ ถ้าอยู่ที่บ้านก็จะเขียนลงในกระดาษบ้าง แต่เวลาพิมพ์คอม จะพิมพ์ช้ามาก เสียเวลานานมาก

เป็นเพราะว่าเวลาชินยะพิมพ์ใช้แค่นิ้วชี้นิ้วเดียว

ส่วนฮิโระพิมพ์คอมได้เร็วมากๆ ผมสี่บรรทัดใช้เวลา ครึ่งชั่วโมง คอมของผมตัว Q จางหายไปจากแป้นแล้ว (หืม?? ตัวคิว มันแทบไม่ได้แตะเลยนะนั่น มันจางได้ไงหว่า น้อง?? ขนาดพี่ยังไม่ค่อยได้แตะเลย)

จะจางหายได้ไง Q อยู่ริมสุดไม่ค่อยได้ใช้ ถ้าจำตำแหน่งอักษรไม่ได้ว่ามันอยู่ตรงไหน ก็จะหายาก ทำให้พิมพ์ช้า (ต๊ายๆ ฟังไว้นะยะพวกเธอ)

มันยากจริงๆนะ พอพิมพ์ไปได้ 70% ไฟตก คอมกระพริบ พอคอมติด คำร้องที่พิมพ์ไว้ ก็หายหมด (อืม พี่แนะนำ ให้อักกี้ซื้อโน้ตบุคนะจ๊ะ ไม่เกิดปัญหานี้แน่นอน ขนาดแบตหมด มันยังไม่หายเลยนะจ๊ะ)

เวลาอย่างนั้น อากิระคงกลุ้มใจน่าดู 555 (หัวเราะเยาะเย้ย)

แค้นใจสุดๆ 555

@ เวลาทำงานในห้องอัดละ ลื่นไหลมั้ย?

ลื่นไหลดีครับ

ตรงไหนที่เรายังนึกไม่ออก ว่าจะแต่งยังไง ทำงานในห้องอัดไป เขียนไปด้วยกัน สี่คนช่วยกัน

ยากนะ เวลาแต่งคนเดียว เราจะแต่งยังไงก็ได้ แต่พอช่วยกันแต่งสี่คน เราต้องเอาของแต่ละคนรวบรวมมาเป็นหนึ่งเดียว

ผมคิดแบบนี้ อีกคนคิดแบบนี้ เราเอามารวบรวมแก้ไขจนกว่าจะเป็นที่พอใจ

เรากินทาโกยากิไปด้วย 555 (ค่ะ)

ตอนทำงานในห้องอัด ทาโกยากินี่เป็นอาหารจานโปรดเลย 55

มีร้านทาโกยากิอยู่ใกล้ๆด้วย ร้านนี้อร่อยมาก เราจะแวะซื้อก่อนเข้า สตูดิโอ

ทีมงานซื้อให้ก็มี

อยู่ที่นี่เราไม่ค่อยได้กินทาโกยากิเหมือนตอนที่อยู่คันไซ

กินทาโกยากิแล้วคึกคัก

บ่งบอกถึงความเป็นคนคันไซของเรา 555 (ใครวกเข้าเรื่องของกินนี่ เค้าหิวนะ)

เพราะเป็นเพลงที่เราแต่ง เวลาร้องก็เลยเป็นธรรมชาติมาก555

เพลงที่พวกเราแต่ง พูดถึงประสบการณ์ เรื่องกลุ้มใจ ความรู้สึก ความคิด ก็เลยถ่ายทอดได้ง่ายนะ คิดว่า

ใช่ พวกเราทุกคนมีกำแพงเป็นอุปสรรค เราจะต้องก้าวข้ามไปให้ได้ ถ้าใครยังก้าวข้ามไม่ได้ ฟังเพลงของเราแล้วช่วยได้จะดีมากนะครับ

@ พูดถึงเพลงแถมบ้าง มี 2 เพลง เพลงแรก Load?

เพลงนี้ฮิโระกะชินร้อง

เป็น lovesong พูดถึงวาเลนไทน์เป็นหลัก

เป็นเพลงที่เราอยากบอกความรู้สึกถึงคนสำคัญ (เค้าเขินนะฮิโระ)

เพลงนี้ผมไม่ได้ร้อง ในฐานะคนฟัง เป็นเพลงที่ดีมากๆ (เห็นด้วยจ้า พี่ชอบเพลงนี้มากๆ)

เพลงนี้คือเพลงที่เราจะบอกความรู้สึกถึงคนสำคัญ เพลงSleepin' flower ก็เหมือนกัน

เพลงนี้เคตะร้อง เราสามคนเป็นคอแร้ง (คอรัสค่ะ คุณน้อง)

เพลงนี้ฟังช่วงเช้าเหมาะ คำร้องสมจริงมาก เนื้อหาเป็นผู้ใหญ่มากๆ จากนี้ไปก็อยากจะให้มีเพลงแบบนี้มากขึ้นนะ คือ มีคนร้องนำคนหนึ่ง ที่เหลือประสานเสียง

เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่สำหรับเรา

แต่เวลาทำงานในห้องอัด ในหัวยุ่งเหยิงไปหมด เพราะเราเคยชินกับการร้องสี่คน พอมาร้องนำคนเดียวถึงได้เข้าใจว่ามันยากนะ

@ ปี2008 ลีดจะเป็นยังไง

ไม่ใช่แค่ซิงเกิล Stand up เท่านั้น เราจะต้องไม่ลืมความรู้สึกที่ว่า เราจะต้องก้าวไปข้างหน้า ก้าวต่อไปๆ

ฤดูใบไม้ผลินี้เรามีแฟนอีเว้นท์เหมือนเคย

เราเริ่มซักซ้อมแล้ว เราจะไปทั่วประเทศ อยากพบแฟนๆทุกคน อยากให้แฟนๆเห็นพวกเราที่โตขึ้น

แล้วเราจะมีอัลบัมด้วย

วันนี้วางตลาดแล้วนะ

ปีที่แล้ว เราอยากออกอัลบัมแต่ไม่ได้ออก เราเก็บเอาความรู้สึกนั้นมาใส่รวมกับอัลบัมนี้

ตอนนี้เราทำงานในห้องอัดอยู่ (วางแผงแล้ว ก็ยังทำอยู่นะจ๊ะ)

ทำเสร็จหลายเพลงแล้ว (แน่จ๊ะ เพราะมันวันที่ 5 มีนา แล้ว)

เราจะพยายามให้มากกว่าเก่า จับตาดูกันต่อไปนะครับ

@ แน่นอนค่ะ ถึงที่รักไม่พูด ก็จะจับตาดูทุกฝีก้าวอยู่แล้ว อย่าได้ห่วง รักษาสุขภาพบ้าง ผอมแห้งไปมากกว่าเก่าอีกแนะ สู้ๆ Lead Fight to!!!

พิมพ์จนกล้ามขึ้น หวังว่าคงหายคิดถึงหนุ่มๆไปได้ และอย่าลืม ฝากอัลบัมใหม่ไว้ด้วยนะฮับ

ปล.มีผิดเพี้ยนจากหนังสือบ้าง เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน

Credit : J SPY Vol.9 No.101 มีนาคม 2008

edit @ 5 Mar 2008 17:05:05 by JuroFanHirO